الحزن

الحُزن ْبِذرة صغيرة وبتترمى ف-قلب البشر..
وامّا بتحضنها الدموع..تطرح شجر..
يضرب جدوره جوا أحضان القلوب..
وبيتولد مليون ألم ...ميت آهه ماليها الندم..
وبتنطلق ناوية الرجوع...
تبقى بحور اليأس دم,,يبقى فى قلب القلب هم..وملحمة..
تلقى السما...مقتولة ف-احضانها النجوم...
وبتتولد فى الكون ..غيوم..
والليل بيطرح فى هموم.. والهم مش عاوز يفوت..
الحزن بذرة ما ترويهاش.. عتلشان تموت..
الحزن مش لازم يدوم ..لو حتى ...يوم.
هبة بلال